Dinsdag 7 november 2007
Voor het eerst in weken zaten we helemaal vooraan op de dubbeldekkerbus. Maar het is niet voor gevoelige kijkers want je ziet elk scherp bochtje, elke koe die plots de straat over wil,…Best wel spannend zo een rit. Soit, we kwamen heelhuids toe in Puno en belandden in Inka Rest, een hostal waar je je echt thuis voelt want Alfredo en Gilda ontvangen je met open armen! We boekten onmiddellijk een tour naar het Titicacameer. Na een moeizame nacht in harde bedjes was het weer vroeg uit de veren. Bootje op en richting Uros eilanden. Dat zijn die drijvende eilandjes die gemaakt zijn uit het plaatselijk riet, intrigerend. Na wat shopping en een tochtje op een rieten bootje trokken we richting Amantani. Lot had wat last van de metershoge (oke, tis wat overdreven) golven en kon amper haar ontbijt binnen houden. Eenmaal op het eiland kregen werden we bij onze gastvrouw Matilde onderbracht. We kregen elk ons rieten bedje en het langverwachtte middagmaal dat werd bereid in een traditionele oven in de donkere roetzwarte keuken. We konden alleen maar hopen dat onze darmen niet gingen protesteren. In de namiddag zijn we van de zonsondergang gaan genieten in een of ander stukje akker want we waren onze weg naar het meer een beetje kwijt. Wat later op de avond verrasten de gastvrouwen ons met een dans-party in traditionele kledij. ILARISCH. Alleen jammer dat de dronken Tsjechen nogal lastig deden. Maar enkele nodige boze blikken later vielen ze alleen de oude vrouwjtes lastig om – hele tijd de zelfde pasjes – te dansen. En dan hebben we nog niets gezegd over de prachtigste sterrenhemel ooit! MAGISCH! Na een verrassend goede en warme nacht in ons rieten bedje gingen we weer - met tegenzin en schrik voor kolkende magen - per boot naar het eiland Taquile. Hier hebben we meer van het eten dan van het eiland zelf genoten. Het mag wel gezegd worden dat de tradities die hier diep geworteld en bewonderginswaardig zijn. Die avond hadden we nog net krachten genoeg wat eten te kopen en languit met chips voor tv naar de slechtse film ooit te kijken – Music and Lyrics.
Vrijdag 10 november
Gilda boekte ons een rit naar Copacabana, Bolivia. Het bleek een echt toeristenbusje te zijn. Copacabana is het mekka van de alternos die je hier met 100den armbandjes ziet maken en op hun trommels slaan. We zijn dan maar helemaal in de sfeer opgegaan en hebben ons zo van die superhippe-hippie vlechtjes laten maken! Ons doel om als rasechte hippies in Belgie te komen lijkt steeds dichterbij.
Zaterdag 11 november
Straks verlaten we het luchtige Copacabana voor de hoogste hoofdstad ter wereld, La Paz. Het wordt alvast veel souvenier-shoppen en we trekken van daaruit 2 nachtjes naar het meer tropische Yungas gebied. SPANNEND.
Val-flatulentie-erie en Liese-indigestie-lot
caramel zei,
11 november , 2007 @ 2:26 pm
Jullie zitten er och god nog maar een maand een half
en zijn al alle besef van tijd kwijt.
Het is vrijdag 9 nov en zaterdag 10…
Maar misschien had ik dit nu beter niet verteld, want wie weet stonden jullie dan wel een dagje vroeger thuis! hihi
Karlien, Geert, Siel, Wies zei,
11 november , 2007 @ 4:43 pm
Dag Lieselot,
jullie foto’s maken ons echt jaloers: schitterende beelden, gekke gezichten, … echt een leuk, fantastisch en onvergetelijk avontuur.
Hier in De Pinte is de herfst echt ingetreden: wind, regen, zon,… je kent dat wel. Terwijl jij de reis van je leven maakt (geniet ervan !!!), leiden wij ons dagelijkse leven met
gaan werken,
toetsen maken op school,
Siel ophalen van scoutsweekend,
een koffer vullen voor om Wies op “bosklas” in de Ardennen (trouwens, daar is de eerste sneeuw gevallen, maar ze in is intussen wel al weer weg) te gaan,
… maar we gunnen je het … geniet ervan !!!
Trouwens, tis al weer enkele weken geleden dat we je mama en papa (en zus) zagen, maar toen zagen ze er goed uit, … en gezien de uitdrukking “geen nieuws, goed nieuws” toch een grote waarheid bevat, ga ik ervan uit dat ze het uitstekend stellen…
Geniet ervan en tot volgend jaar,
sowieso afspraak op 1 januari 2008, bij grootmoe en grootva – die hier bij ons ook al je blog en foto’s bekeken hebben- je moet niets speciaals voorbereiden, maar een kleine powerpointpresentatie met foto’s begeleid door muziek en aangevuld met een kleine voordracht over je belevenissen,… dat is toch minstens wat je dan kan doen… (en ik denk dat ook de rest van de depestelefamilie dit verwacht, dus je bent gewaarschuwd)
Tante Karlien
(ook de groeten van nonkel Geert (club heeft vrijdag gewonnen en staat op kop), Wies (die hetzelfde wou zeggen over Club, maar zijn papa was hem voor), Siel (die net thuis is van scoutsweekend en te moe is om iets te zeggen).
Claude zei,
14 november , 2007 @ 10:11 pm
Dag dames:)
Vooreerst moet ik jullie feliciteren met het aanwezige schrijftalent. Het is extra plezant om avontuurlijke verhalen te lezen geschreven door een vlotte pen. Het plezier druipt zo een beetje van de teksten zou ik zeggen, blijkbaar hebben jullie jullie nog geen moment verveeld en koppelen jullie de enige zotte ervaring aan de andere. Doe zo verder zou ik zeggen en geniet er nog met volle teugen van eer naar dit kleine -nog steeds regeringloze- knotsgekke (apen)land terug te keren…
vele verre groetjes en een beso voor elk:)
Claude (demival-werchter)
Claude zei,
14 november , 2007 @ 10:13 pm
de ‘ene’ zotte ervaring… bedoelde ik natuurlijk ipv enige, enfin, van Chili naar Vietnam op een andere blogsite…
dadaaaaaaaaaa
Claude